Biznes

Dyrektywa NIS2: szansa czy przeszkoda dla włoskich firm?

Kary w wysokości do 10 milionów euro lub 2% globalnego obrotu - odpowiedzialność spada bezpośrednio na kierownictwo najwyższego szczebla. Dyrektywa NIS2 to nie tylko zgodność z przepisami: to zmiana paradygmatu europejskiego cyberbezpieczeństwa obejmująca sektory, których nigdy wcześniej nie dotknięto, od odpadów po przestrzeń kosmiczną. Dowiedz się o pięciu najważniejszych kwestiach dla włoskich firm, kluczowych terminach do października 2026 r. oraz o tym, dlaczego nawet ci, którzy nie są do tego zobowiązani, powinni zacząć przestrzegać przepisów już teraz.

Wprowadzenie: nowy paradygmat bezpieczeństwa IT

Dyrektywa NIS2, która weszła w życie 17 stycznia 2023 r. (16 października we Włoszech), stanowi głęboką zmianę w stosunku do poprzedniej dyrektywy NIS. Te ramy regulacyjne mają na celu stworzenie wspólnej strategii cybernetycznej dla wszystkich państw członkowskich UE, której głównym celem jest podniesienie poziomu bezpieczeństwa usług cyfrowych w całej UE  

Sezon wdrażania europejskiej dyrektywy NIS2 oficjalnie się rozpoczął, co stanowi więcej niż znaczącą zmianę w podejściu do zarządzania bezpieczeństwem informacji.

Doceniając wysiłek komunikacyjny Narodowej Agencji Cyberbezpieczeństwa (NCA), która stawia aspekt procesu represyjnego i sankcyjnego na drugim miejscu w stosunku do promowania aktywnego uczestnictwa, oczywiste jest, że proces wdrażania celów dyrektywy nie może być rozwiązany jedynie poprzez formalne podporządkowanie się systemowi zarządzania bezpieczeństwem - co jest powszechnie określane jako "bezpieczeństwo na papierze" - ale zamiast tego wymaga znacznego wysiłku w celu zdefiniowania konkretnych i trwałych celów bezpieczeństwa.

Rozszerzenie obwodu: kto jest zaangażowany w NIS2?

Dyrektywa NIS2 stanowi znaczący krok w kierunku zwiększenia cyberbezpieczeństwa i odporności w całej Europie. Jeśli chodzi o regulacje i dyrektywy, wiele firm postrzega zgodność z nimi jako ostateczny cel: coś, czego muszą przestrzegać, spełniając minimalne wymagania. Powinno to być jednak postrzegane jako punkt wyjścia do osiągnięcia wyższego poziomu cyberbezpieczeństwa.

Dyrektywa NIS2 wynika z gruntownego przeglądu NIS i stanowi kolejny ważny krok w kierunku pełnego zdefiniowania europejskiej strategii cybernetycznej, zapewniając odpowiednie skoordynowane i innowacyjne reakcje państw członkowskich w celu zapewnienia ciągłości usług cyfrowych w przypadku incydentów bezpieczeństwa.

NIS2 znacznie rozszerza zakres zastosowania w porównaniu z poprzednią dyrektywą NIS, obejmując kluczowe sektory, takie jak gospodarka odpadami, transport, przemysł spożywczy, zaopatrzenie w wodę pitną i dystrybucja, infrastruktura cyfrowa, administracja publiczna, produkcja, badania i rozwój leków i wyrobów medycznych oraz sektor kosmiczny.

Dekret ustawodawczy 138/2024, który transponuje Dyrektywę NIS2 do włoskiego prawa, stanowi, że przepisy będą obowiązywać od 16 października 2024 r.

Rozporządzenie nie będzie miało zastosowania do małych firm , chyba że dany podmiot zostanie zidentyfikowany jako "krytyczny" w rozumieniu dyrektywy RCE, dostawca publicznych sieci łączności elektronicznej, dostawca usług zaufania lub należy do innych określonych kategorii uznanych za istotne.

NIS2 ma również zastosowanie do przedsiębiorstw zatrudniających mniej niż 50 pracowników, jeśli świadczą one podstawowe usługi w państwie członkowskim, jeśli ich usługi mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa publicznego, ochrony lub zdrowia, lub jeśli są częścią łańcucha dostaw kluczowego lub ważnego przedsiębiorstwa.

Główne kwestie krytyczne dla przedsiębiorstw

1. Złożoność modelu warstwowego i problemy z klasyfikacją

Ta złożoność operacyjna znajduje odzwierciedlenie w wyborze przez włoskiego ustawodawcę modelu "warstwowego". Pierwsza warstwa to warstwa standardowa, tj. obejmująca istotne lub ważne podmioty, które przekraczają limity wielkości dla małych przedsiębiorstw. Druga warstwa składa się z tych podmiotów, które, niezależnie od ich wielkości lub obrotów, należą do określonych kategorii.

Istotny problem dotyczy faktycznego pomiaru aspektu wielkości, ze względu na odniesienie do pojęcia "przedsiębiorstw powiązanych", co do którego w świecie biznesu nie zawsze istnieje absolutna jasność wizji.

Powiązanie między dwiema lub więcej spółkami jest teoretycznie niezależne od zamiaru utworzenia rzeczywistej sformalizowanej grupy, co skutkuje wykluczeniem z grupy małych i średnich przedsiębiorstw tych podmiotów, które nawet gdyby były rozpatrywane indywidualnie, nie osiągnęłyby limitów wielkości przewidzianych w przepisie.

2. Obciążenia ekonomiczne i organizacyjne

Kiedy przejdziemy od idealności procesu do konkretnego podejścia, kwestia jest raczej inna, ponieważ zderza się z wymiarem gospodarczym kraju, którego podstawowa struktura składa się z dużej liczby małych i średnich przedsiębiorstw. Stanowi to poważne wyzwanie przy wdrażaniu NIS2, który może być nadmiernie uciążliwy dla mniejszych realiów.

Stworzona w celu poprawy cyberbezpieczeństwa Unii Europejskiej, dyrektywa NIS2 przewiduje kary o charakterze czysto administracyjnym i karnym. Istotni operatorzy mogą podlegać grzywnom administracyjnym w wysokości do 10 milionów euro lub 2% całkowitego światowego obrotu. Z kolei główni operatorzy mogą podlegać grzywnom w wysokości do 7 milionów euro lub do 1,4% całkowitego światowego obrotu.

3. Odpowiedzialność za zarządzanie

Dekret legislacyjny wprowadza pewność: odpowiedzialność będzie spoczywać na organach zarządzających i kierowniczych. Organy zarządzające firm będą musiały odgrywać aktywną rolę w przestrzeganiu przepisów, będą musiały zatwierdzać wdrażanie środków zarządzania ryzykiem bezpieczeństwa, nadzorować wdrażanie obowiązków określonych w przepisach i będą ponosić odpowiedzialność za naruszenia.

4. Zgłaszanie incydentów i zarządzanie ryzykiem

Dekret transpozycyjny wzmacnia wymogi dotyczące zgłaszania incydentów, stanowiąc, że incydenty, które mają znaczący wpływ na świadczenie usług, muszą być zgłaszane do CSIRT Włochy bez zbędnej zwłoki. Proces powiadamiania przewiduje ścisłe ramy czasowe: wstępne powiadomienie w ciągu 24 godzin, powiadomienie w ciągu 72 godzin od zdarzenia i raport końcowy w ciągu miesiąca od zdarzenia.

Dyrektywa NIS2 określa szereg głównych wymogów, które organizacje muszą spełnić, aby zapewnić wysoki poziom cyberbezpieczeństwa. Wymogi te obejmują: analizę ryzyka i politykę bezpieczeństwa systemów informatycznych, strategie oceny skuteczności środków zarządzania ryzykiem oraz podstawowe praktyki higieny cyfrowej i szkolenia w zakresie cyberbezpieczeństwa.

5. Koncentracja na łańcuchu dostaw

Okazuje się, że przepisy transponujące dyrektywę NIS2 koncentrują się nie tylko na sektorach uznanych za wysoce krytyczne lub krytyczne, ale także, w sposób dalekowzroczny, na ich dostawcach, znacznie rozszerzając w ten sposób liczbę podmiotów, na które może mieć wpływ stosowanie dekretu ustawodawczego.

Dyrektywa NIS 2 przewiduje, że podmioty zobowiązane będą musiały podjąć odpowiednie i proporcjonalne środki techniczne, operacyjne i organizacyjne w celu zarządzania zagrożeniami dla bezpieczeństwa systemów i sieci informatycznych, uwzględniając również bezpieczeństwo łańcucha dostaw, w tym aspekty bezpieczeństwa dotyczące relacji między każdym podmiotem a jego bezpośrednimi dostawcami lub usługodawcami.

Kluczowe terminy, których należy dotrzymać

W ten sposób rozpoczyna się wyścig o zgodność, który musi zostać zakończony do października 2026 roku. Do początku 2025 r. przedsiębiorstwa zidentyfikowane jako podmioty NIS2 muszą wdrożyć wszystkie zaplanowane środki, w tym systemy zarządzania bezpieczeństwem IT i obowiązki zarządcze. Do maja 2025 r. przedsiębiorstwa muszą zaktualizować swoje dane na platformie instytucjonalnej. W styczniu 2026 r. wchodzi w życie formalny obowiązek terminowego zgłaszania istotnych incydentów, a do września 2026 r. organizacje muszą wdrożyć wszystkie wymagane środki bezpieczeństwa.

Od 16 października 2024 r. obowiązuje nowe rozporządzenie w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji (NIS). ACN jest właściwym organem ds. bezpieczeństwa sieci i informacji oraz pojedynczym punktem kontaktowym. Od 1 grudnia 2024 r. do 28 lutego 2025 r. średnie i duże przedsiębiorstwa, w niektórych przypadkach również małe i mikroprzedsiębiorstwa, oraz organy administracji publicznej, do których mają zastosowanie nowe przepisy, muszą zarejestrować się na portalu usługowym ACN.

Podsumowanie: konieczna, ale wymagająca zmiana paradygmatu

Rosnące wzajemne powiązania i cyfryzacja społeczeństwa sprawiły, że instytucje, firmy i obywatele są coraz bardziej narażeni na cyberzagrożenia.

Najwyższe kierownictwo Narodowej Agencji Cyberbezpieczeństwa podjęło publiczne zobowiązanie do uczynienia tego procesu zrównoważonym, co może naprawdę stanowić punkt zwrotny dla zdolności kraju do radzenia sobie z rosnącymi zagrożeniami. Trzeba będzie poczekać i zobaczyć, jak produktywna i administracyjna tkanka kraju będzie w stanie zareagować na to, co jest dość oczywistym, głębokim kulturowym punktem zwrotnym, który, jak intuicyjnie wiadomo, nie będzie ani spacerem po parku, ani "neutralnym kosztowo".

Dostosowanie do NIS2 jest zatem nie tylko kwestią zgodności ze standardem, ale może być również dobrą okazją do wprowadzenia kultury bezpieczeństwa oraz najlepszych praktyk technicznych i organizacyjnych w firmie, co może znacznie podnieść poziom bezpieczeństwa IT. Ważne jest jednak, aby od razu zacząć przygotowywać plan adaptacji, aby stopniowo dostosowywać różne zasoby firmy i personel do odpowiednich okresowych cykli szkoleniowych.

Nawet jeśli nie jesteś jedną z firm zobowiązanych do przestrzegania dyrektywy NIS2, rozpoczęcie kursu uświadamiającego na temat zagrożeń cybernetycznych jest ważne dla ochrony przyszłości Twojej firmy.

NIS2 stanowi zatem złożone, ale konieczne wyzwanie dla włoskich firm. Chociaż nakłada nowe obowiązki i odpowiedzialność, które mogą wydawać się uciążliwe, oferuje również możliwość ponownego przemyślenia bezpieczeństwa IT jako elementu strategicznego, a nie tylko jako kosztu.

Zasoby dla rozwoju biznesu

9 listopada 2025 r.

Regulowanie tego, co nie zostało stworzone: czy Europa ryzykuje technologiczną nieistotność?

Europa przyciąga zaledwie jedną dziesiątą globalnych inwestycji w sztuczną inteligencję, ale twierdzi, że dyktuje globalne zasady. Jest to "efekt Brukseli" - narzucanie zasad na skalę planetarną poprzez siłę rynkową bez napędzania innowacji. Ustawa o sztucznej inteligencji wchodzi w życie zgodnie z rozłożonym w czasie harmonogramem do 2027 r., ale międzynarodowe firmy technologiczne reagują kreatywnymi strategiami unikania: powołując się na tajemnice handlowe, aby uniknąć ujawnienia danych szkoleniowych, tworząc zgodne technicznie, ale niezrozumiałe podsumowania, wykorzystując samoocenę do obniżenia klasyfikacji systemów z "wysokiego ryzyka" do "minimalnego ryzyka", forum shopping wybierając państwa członkowskie o mniej rygorystycznych kontrolach. Paradoks eksterytorialnych praw autorskich: UE wymaga, by OpenAI przestrzegało europejskich przepisów nawet w przypadku szkoleń poza Europą - zasada nigdy wcześniej niespotykana w prawie międzynarodowym. Pojawia się "podwójny model": ograniczone wersje europejskie vs. zaawansowane wersje globalne tych samych produktów AI. Realne ryzyko: Europa staje się "cyfrową fortecą" odizolowaną od globalnych innowacji, a obywatele europejscy mają dostęp do gorszych technologii. Trybunał Sprawiedliwości w sprawie scoringu kredytowego odrzucił już obronę "tajemnic handlowych", ale niepewność interpretacyjna pozostaje ogromna - co dokładnie oznacza "wystarczająco szczegółowe podsumowanie"? Nikt tego nie wie. Ostatnie nierozstrzygnięte pytanie: czy UE tworzy etyczną trzecią drogę między amerykańskim kapitalizmem a chińską kontrolą państwową, czy po prostu eksportuje biurokrację do obszaru, w którym nie konkuruje? Na razie: światowy lider w zakresie regulacji AI, marginalny w jej rozwoju. Rozległy program.
9 listopada 2025 r.

Outliers: Gdzie nauka o danych spotyka się z historiami sukcesu

Nauka o danych postawiła ten paradygmat na głowie: wartości odstające nie są już "błędami, które należy wyeliminować", ale cennymi informacjami, które należy zrozumieć. Pojedyncza wartość odstająca może całkowicie zniekształcić model regresji liniowej - zmienić nachylenie z 2 na 10 - ale wyeliminowanie jej może oznaczać utratę najważniejszego sygnału w zbiorze danych. Uczenie maszynowe wprowadza zaawansowane narzędzia: Isolation Forest izoluje wartości odstające poprzez budowanie losowych drzew decyzyjnych, Local Outlier Factor analizuje lokalną gęstość, Autoencoders rekonstruują normalne dane i zgłaszają to, czego nie mogą odtworzyć. Istnieją globalne wartości odstające (temperatura -10°C w tropikach), kontekstowe wartości odstające (wydanie 1000 euro w biednej dzielnicy), zbiorowe wartości odstające (zsynchronizowane skoki ruchu w sieci wskazujące na atak). Równolegle z Gladwellem: "reguła 10 000 godzin" jest kwestionowana - dixit Paula McCartneya "wiele zespołów spędziło 10 000 godzin w Hamburgu bez sukcesu, teoria nie jest nieomylna". Azjatycki sukces matematyczny nie jest genetyczny, ale kulturowy: chiński system liczbowy jest bardziej intuicyjny, uprawa ryżu wymaga ciągłego doskonalenia w porównaniu z ekspansją terytorialną zachodniego rolnictwa. Rzeczywiste zastosowania: brytyjskie banki odzyskują 18% potencjalnych strat dzięki wykrywaniu anomalii w czasie rzeczywistym, produkcja wykrywa mikroskopijne wady, których ludzka inspekcja by nie zauważyła, opieka zdrowotna weryfikuje dane z badań klinicznych z czułością wykrywania anomalii 85%+. Końcowa lekcja: w miarę jak nauka o danych przechodzi od eliminowania wartości odstających do ich zrozumienia, musimy postrzegać niekonwencjonalne kariery nie jako anomalie, które należy skorygować, ale jako cenne trajektorie, które należy zbadać.